Phetchaburi Town Guide: The Hill Palace, the Cave of Buddhas and Thailand's City of Three Palaces
Phetchaburi Town Guide: The Hill Palace, the Cave of Buddhas and Thailand's City of Three Palaces
Most travellers meet Phetchaburi through a train window. It is the town the southern line slides through on the way to Hua Hin, Cha-Am and the long run down to Surat Thani and Malaysia — a flash of white prangs, a palace on a hill, a river, and then it is gone. That is a shame, because the town behind that glimpse is one of the oldest and most rewarding provincial capitals in Thailand: a place with a royal hilltop palace, a cave full of Buddha images lit by a shaft of sunlight, temples famous across the country for their stucco work, and a dessert tradition so strong that UNESCO named the whole province a Creative City of Gastronomy in 2021. We are Scott and Jay, based over in Patong in Phuket, and Phetchaburi is exactly the kind of town we started this blog to write about — a real Thai town first, and a destination second.
Phetchaburi — locals often shorten it to Phetburi, and say it roughly as "Pet-buree" — sits about 120 kilometres southwest of Bangkok on the upper Gulf coast, where the Phetchaburi River comes down from the forested hills along the Myanmar border and crosses the plain to the sea at Ban Laem. It is a provincial capital of markets, schools and government offices, not a resort. Tourism fits around ordinary life here: come expecting a working town with remarkable things inside it, and Phetchaburi will give you far more than you expected.
Why Phetchaburi Matters: One of Thailand's Oldest Towns
Phetchaburi has been important for a very long time. The town appears in records going back many centuries, with roots in the Dvaravati period and strong Khmer influence afterwards — you can still see that Khmer layer today in the laterite towers of Wat Kamphaeng Laeng in the town centre. In the Ayutthaya era it was a significant southern stronghold and trading town, and in the Bangkok era it became something rarer: a royal retreat. Three kings built palaces here, which is why Thais call Phetchaburi the City of Three Palaces — Phra Nakhon Khiri on the hill, Phra Ram Ratchaniwet near the river, and the seaside Mrigadayavan Palace down in Cha-Am. The local saying extends the pattern: three palaces, three seas — the sea of sand at the beaches, the sea of mud in the mangrove flats, and the sea of mist in the western mountains — and three tastes, from the sour lime, the salty fish sauce country along the coast, and the sweet toddy palm sugar the province is famous for.
Geography explains a lot of it. Phetchaburi province runs from the Gulf of Thailand in the east all the way west to the Tenasserim hills and the Myanmar border, and most of that western half is Kaeng Krachan National Park — at about 2,914 square kilometres, the largest national park in Thailand, inscribed as a UNESCO World Heritage site in 2021 as part of the Kaeng Krachan Forest Complex. The town sits in the middle of it all, with Cha-Am beach about 25 to 40 kilometres south and the forest a similar distance west.
The centre is compact and flat, arranged around the river, with the old town's wooden shophouses, noodle shops and market streets all walkable from the railway station. Khao Wang hill watches over the west side of town, and the five white prangs of Wat Mahathat watch over the centre. Give the town two nights instead of a day trip and its rhythm — early markets, slow afternoons, an evening food scene — has time to work on you.

Khao Wang (Phra Nakhon Khiri) above Phetchaburi town — the red Phra Prang Daeng, the white Phra That Chom Phet chedi and the palace roofs over the trees. Photo: Supanut Arunoprayote / Wikimedia Commons, CC BY 4.0
Khao Wang: The Palace on the Hill
The landmark you see from everywhere is Phra Nakhon Khiri Historical Park, which everyone in town simply calls Khao Wang — Palace Hill. King Mongkut, Rama IV, the astronomer king, built it as a summer palace, with construction finished in 1860, spread across the three peaks of a hill about 95 metres high right at the edge of town. It suits its builder perfectly: a white palace in a mixed Thai and European style, an observatory tower for a king who loved the stars, royal halls that are now a branch of the National Museum, and temples and chedis linked by paved paths through frangipani trees.
The three peaks each carry a different part of the complex. The western peak holds the palace itself, including the Phra Thinang Phetphum Phairot hall and the museum rooms displaying objects connected with Rama IV and Rama V. The central peak is crowned by Phra That Chom Phet, the tall white chedi you can spot from almost anywhere in town. The eastern peak holds Wat Phra Kaeo, the royal temple, built as a smaller echo of the Temple of the Emerald Buddha in Bangkok, with the red Khmer-style Phra Prang Daeng beside it. Walking between the peaks is half the pleasure — the views keep opening up over the town, the river plain and the hills to the west, and on a clear morning you can read the whole geography of the province from up here.
Practical points are simple. You can walk up the paved path or take the small funicular tram on the western side. Go early: the hill is exposed, and by midday in the hot season it is fierce. Allow two to three hours if you want the museum as well as the views. And take the monkey warning seriously — Khao Wang has a large, confident troop of long-tailed macaques. Carry nothing loose, keep food out of sight, hold phones and cameras tight, and do not feed them. The annual Phra Nakhon Khiri festival, usually held around February to March, lights the whole hill at night with fireworks over the palace — if your trip can be timed to it, it is the town's great celebration.
Tham Khao Luang: The Cave of Light
A few kilometres north of town, inside a limestone hill of about 92 metres, is the sight many visitors end up calling the best in Phetchaburi: Tham Khao Luang, the Royal Cave. You descend a steep stairway into a great chamber, and as your eyes adjust you find it filled with Buddha images — well over a hundred of them, in rows and niches through three linked chambers, among stalactites hanging from the roof. Then, if you have timed it right, the cave does its famous trick: sunlight falls through a natural opening in the ceiling in a visible column and lands on the main Buddha image, lighting the dust and the gold in a way no photograph quite prepares you for.
Sunlight falling through the skylight onto the Buddha images inside Tham Khao Luang cave. Photo: Zinneke / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
The cave was a favourite of King Mongkut, who used it for meditation and had the ancient images restored, and his son King Chulalongkorn, Rama V, later cast the large principal Buddha image here in dedication to his predecessors, Rama III and Rama IV. That royal connection is why the hill is called Khao Luang — Royal Mountain. The light is best from mid-morning towards early afternoon, and many photographers aim for the clearer months from around February to April, but the cave is atmospheric in any season. At the foot of the hill stands Wat Bun Thawi, the monastery that looks after the site. Wear shoes with grip for the stairs, dress respectfully, and keep a firm hold on your belongings around the monkeys at the entrance.
The Old Town: Temples, Stucco and the River
Back in the centre, start at Wat Mahathat Worawihan, the town's most revered temple, standing by the river in the old town. Its five white prangs — the central tower rising more than 40 metres, in the layout known as Phra Prang Ha Yod, the five-peak prang — are visible over the rooftops from much of the town and have become Phetchaburi's second skyline. The temple's roots reach back many centuries, through the Khmer-influenced era, and it is also the best single place to see what Phetchaburi craftsmen are famous for: stucco work. The relief decoration on the ordination hall and pavilions here is fine, lively and still maintained by local artisans — Phetchaburi stucco is a living craft tradition, taught and practised in the town's temples to this day, and once you have seen it here you will start spotting it everywhere in town.

The white prangs of Wat Mahathat Worawihan, covered in Phetchaburi's famous stucco work. Photo: Pattharachai / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
From Wat Mahathat, wander. Wat Kamphaeng Laeng, a short walk away, preserves Khmer laterite prangs from around the 12th to 13th century — quiet, grassy and almost always empty, a thousand-year-old sanctuary sitting unhurried among ordinary streets. Wat Ko Kaew Suttharam and Wat Phlap Phla Chai reward temple lovers with murals and more stucco. The second palace, Phra Ram Ratchaniwet — Ban Puen Palace — was built for Rama V in a striking European style, all green tiles and grand staircase, south of the centre. Between the sights, the old town itself is the attraction: narrow lanes, wooden shophouses and the riverside. This is slow-travel country — a bicycle, a camera and no fixed schedule is the right equipment.
Three Tastes: Phetchaburi Food and the Famous Sweets
UNESCO did not hand Phetchaburi its Creative City of Gastronomy title for the palaces. It was for the food, and above all for the sweets. The province is Thailand's toddy palm heartland: drive the country roads west and south of town and you will see the tall sugar palms everywhere, and the palm sugar they produce — soft, fragrant, caramel-sweet — is the base of a dessert tradition that goes back to the royal court. The town's signature sweet is khanom mo kaeng, the baked egg-and-coconut custard sold warm in trays and tins all over town, in versions made with taro, mung bean or lotus seed. Add thong yip and thong yot, the golden egg-yolk sweets inherited from Portuguese-influenced court cooking, lod chong in palm-sugar syrup, and a dozen more, and you understand why Bangkok families drive down on weekends and drive home with boxes stacked in the boot.
Savoury food runs on the same three tastes. The town does excellent khao chae in the hot season — chilled fragrant rice in jasmine water, a dish with Mon roots. Noodle shops serve kuay teow with the local touch of palm sugar and chilli, and the coastal districts add salt fields, fish sauce and seafood at Ban Laem, where the river meets the Gulf. Eating well here costs ordinary Thai-town money, and our honest advice is to eat where the town eats — the morning market for breakfast, a noodle shop for lunch, and sweets still warm whenever you pass a tray.
Beyond Town: Cha-Am, the Coast and Kaeng Krachan
Phetchaburi town is not on the sea, and the province's beach life happens about half an hour south at Cha-Am. Cha-Am is a long, straight, casuarina-lined beach town that belongs to Thai families: busy and cheerful on weekends and holidays, quiet midweek, with rows of beach chairs and umbrellas, seafood stalls, horse rides on the sand and a promenade made for evening cycling. It is not a party beach and does not try to be. Between town and Cha-Am, the smaller beaches of Hat Chao Samran — once a royal favourite — and Hat Puek Tian, with its great statues from Thai literature standing in the sea, make easy half-day trips. Just south of Cha-Am stands the third palace, Mrigadayavan, the teak seaside palace of Rama VI built in 1923, raised on pillars to catch the sea breeze — one of the most graceful buildings in Thailand.

Cha-Am beach, Phetchaburi's long Gulf shoreline. Photo: Slyronit / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
West is the other direction entirely. Kaeng Krachan National Park runs from the hills to the Myanmar border: a reservoir lake, the famous sea-of-mist viewpoint at Phanoen Thung in the cool season, waterfalls, and forest that still holds wild elephants and hornbills. It needs a full day, an early start, and in the wet season some flexibility, as sections can close. Closer to town, the palm-sugar villages, the salt flats at Ban Laem and the mangrove coast give gentler half-days. Phetchaburi town makes an excellent base: palace and cave one day, beach the next, forest after that.
Getting There and Getting Around
This is one of the easiest provincial towns in Thailand to reach without flying. Trains on the southern line from Bangkok — from Krung Thep Aphiwat Central Terminal and the old Hua Lamphong station — stop at Phetchaburi station, a short walk from the old town and the river, and the ride takes roughly two and a half to three and a half hours depending on the service. Ordinary and rapid trains are inexpensive in the truest sense; even the better classes cost little by any standard. Buses and minivans run from Bangkok's Southern Bus Terminal, Sai Tai Mai, in around two to three hours, and driving down Highway 35 and Highway 4 takes about two hours in decent traffic. Coming from Hua Hin or Cha-Am, local trains, buses and songthaews make the short hop north just as easy.
Inside town, most of what you want is walkable: the station, the old town, Wat Mahathat and the river sit close together, and Khao Wang is a short ride west. Tuk-tuks and motorcycle taxis handle the hops to Tham Khao Luang and Ban Puen Palace, songthaews run the main roads, and a rented bicycle or motorbike opens up the coast and countryside — helmet on, and an early start in the hot months. For Kaeng Krachan, most visitors arrange a car and driver or a local tour rather than tackling park roads themselves.
Weather, Seasons and When to Come
Phetchaburi follows the upper Gulf pattern. The cool, dry months from about November to February are the comfortable peak: mornings can be genuinely fresh, the hill climb is pleasant, and the sea of mist shows at Phanoen Thung. March to May is the hot season — this is khao chae and cave season, when you plan Khao Wang for early morning and keep the middle of the day slow and shaded. The rains build from around May or June into October, usually as heavy showers rather than all-day rain in town, though the park roads and forest take the wet season seriously and some areas close. The Gulf here does not suffer the same long rough-sea spell as the lower Gulf in late autumn, but always check local conditions before boat or beach plans. Whenever you come, the town itself — temples, markets, sweets — works in every month of the year. The live widget below shows current conditions for Phetchaburi so you can see today's weather for yourself.
A First Day, and a Slow Weekend
With one day: start at the morning market with the town, climb Khao Wang early while it is cool, come down for noodles and a first round of sweets, spend the early afternoon in Tham Khao Luang as the light comes into the cave, and finish at Wat Mahathat and the old-town lanes as the day softens. With a weekend, add the second day for Cha-Am and Mrigadayavan Palace — beach morning, palace, seafood lunch, and back to town for the evening market. With three days, give the third to Kaeng Krachan and leave at dawn. And if you are staying longer — as more long-stay visitors are starting to do, drawn by a real town at ordinary prices within easy reach of Bangkok — the pattern is simple: rent by the month near the old town, shop the markets, use the trains, and let Cha-Am be your beach and Kaeng Krachan your wilderness. Become a regular at a noodle shop here and you have understood the town.
That is Phetchaburi as an introduction — the hill palace, the cave of light, the stucco temples, the sweets, the beach and the forest, all held together by a working river town. In the posts that follow we will take each in turn: Khao Wang in detail, the cave, Cha-Am, Kaeng Krachan, the sweets and markets, and the practical side of staying longer. Start with the town. It has been waiting patiently, just beyond the train window, for a long time.
— āļ āļēāļĐāļēāđāļāļĒ / Thai version below —
āļู่āļĄืāļāđāļี่āļĒāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļāļĢāļุāļĢี: āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļāļāđāļāļē āļ้āļģāđāļŦ่āļāļāļĢāļ°āļุāļāļāļĢูāļ āđāļĨāļ°āđāļĄืāļāļāļŠāļēāļĄāļ§ัāļāļāļāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ
āļัāļāđāļิāļāļāļēāļāļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āļĢู้āļัāļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāļ่āļēāļāļŦāļ้āļēāļ่āļēāļāļĢāļāđāļ āđāļĄืāļāļāļี้āļืāļāđāļĄืāļāļāļี่āļĢāļāđāļāļŠāļēāļĒāđāļ้āđāļĨ่āļāļ่āļēāļāļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļāļēāļāđāļāļŦัāļ§āļŦิāļ āļāļ°āļāļģ āđāļĨāļ°āđāļŠ้āļāļāļēāļāļĒāļēāļ§āļĨāļāđāļāļŠุāļĢāļēāļĐāļāļĢ์āļāļēāļีāđāļĨāļ°āļĄāļēāđāļĨāđāļีāļĒ āđāļŦ็āļāđāļีāļĒāļāļĒāļāļāļāļĢāļēāļāļ์āļŠีāļāļēāļ§āđāļ§āļāļŦāļึ่āļ āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļāļāđāļāļē āļŠāļēāļĒāļ้āļģ āđāļĨ้āļ§āļ็āļ่āļēāļāđāļ āļ่āļēāđāļŠีāļĒāļāļēāļĒāļāļĢิāļ āđ āđāļāļĢāļēāļ°āđāļĄืāļāļāļี่āļāļĒู่āļŦāļĨัāļāļ āļēāļāđāļ§āļāļั้āļāļืāļāļŦāļึ่āļāđāļāđāļĄืāļāļāļŦāļĨāļ§āļāļĢāļ°āļัāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļี่āđāļ่āļēāđāļ่āđāļĨāļ°āļ่āļēāđāļี่āļĒāļ§āļี่āļŠุāļāļāļāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ āļĄีāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļāļāļĒāļāļāđāļāļē āļĄีāļ้āļģāļี่āđāļ็āļĄāđāļāļ้āļ§āļĒāļāļĢāļ°āļุāļāļāļĢูāļāđāļĨāļ°āđāļŠāļāđāļāļāļี่āļŠ่āļāļāļĨāļāļĄāļēāļāļēāļāđāļāļāļēāļāļ้āļģ āļĄีāļ§ัāļāļี่āđāļ่āļāļัāļāđāļāļั่āļ§āļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļĢื่āļāļāļāļēāļāļูāļāļั้āļ āđāļĨāļ°āļĄีāļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļāļี่āđāļ็āļāđāļāļĢ่āļāļึāļāļั้āļāļĒูāđāļāļŠāđāļāļāļĢāļ°āļāļēāļĻāđāļŦ้āļั้āļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļ็āļāđāļĄืāļāļāļŠāļĢ้āļēāļāļŠāļĢāļĢāļ์āļ้āļēāļāļāļēāļŦāļēāļĢāđāļāļี āļ.āļĻ. 2564 āđāļĢāļēāļืāļāļŠāļāļāļāļ์āđāļĨāļ°āđāļāļĒ์ āļāļēāļāļāļāļāđāļĢāļēāļāļĒู่āļี่āļ่āļēāļāļāļ āļัāļāļŦāļ§ัāļāļ ูāđāļ็āļ āđāļĨāļ°āđāļāļāļĢāļุāļĢีāļืāļāđāļĄืāļāļāđāļāļāļี่āđāļĢāļēāļั้āļāļāļĨ็āļāļāļี้āļึ้āļāļĄāļēāđāļื่āļāđāļีāļĒāļāļึāļāļāļāļี āđāļ็āļāđāļĄืāļāļāđāļāļĒāđāļ้ āđ āļ่āļāļ āđāļĨ้āļ§āļึāļāđāļ็āļāđāļŦāļĨ่āļāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļ§āļีāļŦāļĨัāļ
āđāļāļāļĢāļุāļĢี — āļāļāļ้āļāļāļิ่āļāļĄัāļāđāļĢีāļĒāļāļŠั้āļ āđ āļ§่āļē "āđāļāļāļĢ" — āļāļĒู่āļŦ่āļēāļāļāļēāļāļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āđāļāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāđāļีāļĒāļāđāļ้āļĢāļēāļ§ 120 āļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢ āļĢิāļĄāļ่āļēāļ§āđāļāļĒāļāļāļāļāļ āļāļĢāļāļุāļāļี่āđāļĄ่āļ้āļģāđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļŦāļĨāļĨāļāļĄāļēāļāļēāļāļ่āļēāđāļāļēāđāļāļāļāļēāļĒāđāļāļāđāļĄีāļĒāļāļĄāļēāļĢ์ āļ้āļēāļĄāļี่āļĢāļēāļāļāļāļāļŠู่āļāļ°āđāļĨāļี่āļ้āļēāļāđāļŦāļĨāļĄ āļี่āļี่āļืāļāļัāļ§āļัāļāļŦāļ§ัāļāļี่āļĄีāļāļĨāļēāļ āđāļĢāļāđāļĢีāļĒāļ āļĻāļēāļĨāļēāļāļĨāļēāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāļ§ัāļ āđāļĄ่āđāļ่āđāļĄืāļāļāļĢีāļŠāļāļĢ์āļ āļāļēāļĢāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļ§āđāļ้āļēāļĄāļēāļāļĒู่āļĢ่āļ§āļĄāļัāļāļีāļ§ิāļāļāļāļิāļāļāļāđāļĄืāļāļ āđāļĄ่āđāļ้āđāļ้āļēāļĄāļēāđāļāļāļี่ āđāļĨāļ°āļั่āļāļืāļāļŠิ่āļāđāļĢāļāļี่āļ้āļāļāđāļ้āļēāđāļāđāļี่āļĒāļ§āļัāļāļี่āļี่ āļāļāđāļŦ้āļĄāļēāđāļāļĒāļāļēāļāļŦāļ§ัāļāļ§่āļēāļāļ°āđāļāļāđāļĄืāļāļāļāļģāļāļēāļāļี่āļĄีāļāļāļāļีāļ่āļāļāļāļĒู่āļ้āļēāļāđāļ āđāļĄ่āđāļ่āđāļĄืāļāļāļี่āļŠāļĢ้āļēāļāļึ้āļāđāļื่āļāļัāļāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļ§ āđāļĨ้āļ§āđāļāļāļĢāļุāļĢีāļāļ°āđāļŦ้āļāļ°āđāļĢāļุāļāļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļี่āļิāļāđāļ§้āđāļĒāļāļ°
āļāļģāđāļĄāđāļāļāļĢāļุāļĢีāļึāļāļŠāļģāļัāļ: āļŦāļึ่āļāđāļāđāļĄืāļāļāļี่āđāļ่āļēāđāļ่āļี่āļŠุāļāļāļāļāđāļāļĒ
āđāļāļāļĢāļุāļĢีāļĄีāļāļ§āļēāļĄāļŠāļģāļัāļāļĄāļēāļāļĒ่āļēāļāļĒāļēāļ§āļāļēāļāļĄāļēāļ āđāļĄืāļāļāļี้āļāļĢāļēāļāļāđāļāļัāļāļึāļāļāļĢāļ°āļ§ัāļิāļĻāļēāļŠāļāļĢ์āļĒ้āļāļāđāļāđāļ้āļŦāļĨāļēāļĒāļĻāļāļ§āļĢāļĢāļĐ āļĄีāļĢāļēāļāļั้āļāđāļ่āļŠāļĄัāļĒāļāļ§āļēāļĢāļ§āļีāđāļĨāļ°āđāļ้āļĢัāļāļิāļāļิāļāļĨāđāļāļĄāļĢāļāļĒ่āļēāļāđāļ้āļĄāļ้āļāđāļāđāļ§āļĨāļēāļ่āļāļĄāļē āļึ่āļāļุāļāļ§ัāļāļี้āļĒัāļāđāļŦ็āļāļั้āļāļ§ัāļāļāļāļĢāļĢāļĄāđāļāļĄāļĢāļั้āļāđāļ้āļāļēāļāļāļĢāļēāļāļ์āļĻิāļĨāļēāđāļĨāļāļāļāļāļ§ัāļāļāļģāđāļāļāđāļĨāļāđāļāļāļĨāļēāļāđāļĄืāļāļ āđāļāļŠāļĄัāļĒāļāļĒุāļāļĒāļē āđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļ็āļāļŦัāļ§āđāļĄืāļāļāļŠāļģāļัāļāļāļēāļāđāļ้āđāļĨāļ°āđāļ็āļāđāļĄืāļāļāļāļēāļĢāļ้āļē āđāļĨāļ°āđāļāļŠāļĄัāļĒāļĢัāļāļāđāļāļŠิāļāļāļĢ์ āđāļĄืāļāļāļี้āļāļĨāļēāļĒāđāļ็āļāļŠิ่āļāļี่āļŦāļēāđāļ้āļĒāļēāļāļĒิ่āļ āļั่āļāļืāļāđāļĄืāļāļāļāļĢāļ°āļัāļāđāļĢāļĄāļāļāļāļāļĢāļ°āļĄāļŦāļēāļāļĐัāļāļĢิāļĒ์ āļāļĐัāļāļĢิāļĒ์āļึāļāļŠāļēāļĄāļāļĢāļ°āļāļāļ์āļāļĢāļāļŠāļĢ้āļēāļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāđāļ§้āļี่āļี่ āļāļāđāļāļĒāļึāļāđāļĢีāļĒāļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāļ§่āļēāđāļĄืāļāļāļŠāļēāļĄāļ§ัāļ āļืāļāļāļĢāļ°āļāļāļĢāļีāļĢีāļāļāđāļāļē āļāļĢāļ°āļĢāļēāļĄāļĢāļēāļāļิāđāļ§āļĻāļ์āļĢิāļĄāđāļĄ่āļ้āļģ āđāļĨāļ°āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļิāđāļ§āļĻāļ์āļĄāļĪāļāļāļēāļĒāļ§ัāļāļĢิāļĄāļāļ°āđāļĨāļี่āļāļ°āļāļģ āļāļģāļāļĨ่āļēāļ§āļāļāļāļ้āļāļāļิ่āļāļĒัāļāļ่āļāļĢูāļāđāļāļāļี้āļāļāļāđāļāļีāļāļ§่āļē āļŠāļēāļĄāļ§ัāļ āļŠāļēāļĄāļāļ°āđāļĨ āļืāļāļāļ°āđāļĨāļāļĢāļēāļĒāļี่āļāļēāļĒāļŦāļēāļ āļāļ°āđāļĨāđāļāļĨāļāļี่āļ่āļēāļāļēāļĒāđāļĨāļ āđāļĨāļ°āļāļ°āđāļĨāļŦāļĄāļāļāļี่āļ ูāđāļāļēāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļ āđāļĨāļ°āļŠāļēāļĄāļĢāļŠ āļืāļāđāļāļĢี้āļĒāļ§āļāļēāļāļĄāļ°āļāļēāļ§ āđāļ็āļĄāļāļēāļāđāļāļāļ้āļģāļāļĨāļēāļĢิāļĄāļāļ°āđāļĨ āđāļĨāļ°āļŦāļ§āļēāļāļāļēāļāļ้āļģāļāļēāļĨāđāļāļāļāļี่āļัāļāļŦāļ§ัāļāļี้āļึ้āļāļื่āļ
āļ ูāļĄิāļĻāļēāļŠāļāļĢ์āļāļิāļāļēāļĒāļāļ°āđāļĢāđāļ้āļĄāļēāļ āļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāļāļāļāļัāļ§āļāļēāļāļ่āļēāļ§āđāļāļĒāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāļāđāļāļāļāļึāļāđāļืāļāļāđāļāļēāļāļ°āļāļēāļ§āļĻāļĢีāđāļĨāļ°āļāļēāļĒāđāļāļāđāļĄีāļĒāļāļĄāļēāļĢ์āļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļ āđāļĨāļ°āļื้āļāļี่āļั่āļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āļืāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļ āļึ่āļāļĄีāļื้āļāļี่āļĢāļēāļ§ 2,914 āļāļēāļĢāļēāļāļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢ āđāļ็āļāļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāļี่āđāļŦāļ่āļี่āļŠุāļāđāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ āđāļĨāļ°āđāļ้āļĢัāļāļāļēāļĢāļึ้āļāļāļ°āđāļีāļĒāļāđāļ็āļāļĄāļĢāļāļāđāļĨāļāļāļāļāļĒูāđāļāļŠāđāļāđāļāļี āļ.āļĻ. 2564 āđāļāļāļēāļāļ°āļŠ่āļ§āļāļŦāļึ่āļāļāļāļāļืāļāļ่āļēāđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļ āļŠ่āļ§āļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāļั้āļāļāļĒู่āļāļĢāļāļāļĨāļēāļāļāļāļāđāļĢื่āļāļāļĢāļēāļ§āļั้āļāļŦāļĄāļāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļ āļั้āļāđāļĄืāļāļāļ่āļēāļĢิāļĄāļ้āļģ āļĻูāļāļĒ์āļāļĨāļēāļāļāļĨāļēāļ āđāļĄืāļāļāļ§ัāļ āđāļĨāļ°āļุāļāļāļāļāļāļāļāļĢāļāđāļ āđāļāļĒāļĄีāļŦāļēāļāļāļ°āļāļģāļāļĒู่āļŦ่āļēāļāđāļāļāļēāļāđāļ้āļĢāļēāļ§ 25 āļึāļ 40 āļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢ āđāļĨāļ°āļืāļāļ่āļēāļāļĒู่āļŦ่āļēāļāđāļāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāđāļāļĢāļ°āļĒāļ°āļāļ āđ āļัāļ āļĄีāđāļĄืāļāļāļŦāļĨāļ§āļāļĢāļ°āļัāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļĄ่āļี่āđāļŦ่āļāđāļāđāļāļĒāļี่āļĢāļ§āļĄāļāļ°āđāļĢāđāļ§้āļĄāļēāļāļāļāļēāļāļี้āđāļāļĢāļ°āļĒāļ°āđāļี่āļĒāļ§āļ§ัāļāđāļีāļĒāļ§
āļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļāļ็āđāļ้āļีāļ§ิāļāļ่āļēāļĒāđāļāļĢāļ°āļัāļāļāļāļ āļĻูāļāļĒ์āļāļĨāļēāļāđāļĄืāļāļāļāļ°āļัāļāļĢัāļāđāļĨāļ°āđāļ็āļāļี่āļĢāļēāļ āđāļĢีāļĒāļāļัāļ§āļāļĒู่āļĢāļāļāđāļĄ่āļ้āļģ āļĄีāļึāļāđāļāļ§āđāļĄ้āđāļ่āļē āļĢ้āļēāļāļ๋āļ§āļĒāđāļี๋āļĒāļ§ āđāļĨāļ°āļāļāļāļāļĨāļēāļāļี่āđāļิāļāļึāļāļัāļāđāļ้āļŦāļĄāļāļāļēāļāļŠāļāļēāļีāļĢāļāđāļ āđāļāļēāļ§ัāļāđāļ้āļēāļĄāļāļāđāļĄืāļāļāļāļēāļāļั่āļāļāļ°āļ§ัāļāļāļ āđāļĨāļ°āļāļĢāļēāļāļ์āļŠีāļāļēāļ§āļŦ้āļēāļĒāļāļāļāļāļāļ§ัāļāļĄāļŦāļēāļāļēāļุāđāļ้āļēāļĄāļāļāđāļāļāļĨāļēāļāđāļĄืāļāļ āļĨāļāļāđāļŦ้āđāļ§āļĨāļēāđāļĄืāļāļāļี้āļŠัāļāļŠāļāļāļืāļāđāļāļāļี่āļāļ°āđāļ็āļāđāļ่āļāļĢิāļāļ§ัāļāđāļีāļĒāļ§ āđāļĨ้āļ§āļัāļāļŦāļ§āļ°āļāļāļāđāļĄืāļāļ āļั้āļāļāļĨāļēāļāđāļ้āļē āļ่āļēāļĒāļี่āđāļิāļāļ้āļē āđāļĨāļ°āļāļāļāļิāļāļĒāļēāļĄāļ่āļģ āļāļ°āļ่āļāļĒ āđ āļāļģāļŦāļ้āļēāļี่āļāļāļāļĄัāļāļัāļāļุāļ
āđāļāļēāļ§ัāļ: āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļāļāđāļāļē
āļŠัāļāļĨัāļāļĐāļ์āļี่āļĄāļāļāđāļŦ็āļāđāļ้āļāļēāļāļุāļāļĄุāļĄāđāļĄืāļāļāļืāļāļุāļāļĒāļēāļāļāļĢāļ°āļ§ัāļิāļĻāļēāļŠāļāļĢ์āļāļĢāļ°āļāļāļĢāļีāļĢี āļี่āļāļāļั้āļāđāļĄืāļāļāđāļĢีāļĒāļāļัāļāļŠั้āļ āđ āļ§่āļēāđāļāļēāļ§ัāļ āļāļĢāļ°āļāļēāļāļŠāļĄāđāļ็āļāļāļĢāļ°āļāļāļĄāđāļāļĨ้āļēāđāļ้āļēāļāļĒู่āļŦัāļ§ āļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 4 āļāļĐัāļāļĢิāļĒ์āļัāļāļāļēāļĢāļēāļĻāļēāļŠāļāļĢ์ āļāļĢāļāļŠāļĢ้āļēāļāļี่āļี่āđāļ็āļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļĪāļูāļĢ้āļāļ āļ่āļāļŠāļĢ้āļēāļāđāļĨ้āļ§āđāļŠāļĢ็āļāđāļāļี āļ.āļĻ. 2403 āļāļĢāļ°āļāļēāļĒāļāļĒู่āļāļāļĒāļāļāđāļāļēāļŠāļēāļĄāļĒāļāļāļāļāļāļ ูāđāļāļēāļŠูāļāļĢāļēāļ§ 95 āđāļĄāļāļĢāļāļĢāļāļāļāļāđāļĄืāļāļ āļĄัāļāđāļ้āļēāļัāļāļู้āļŠāļĢ้āļēāļāļāļĒ่āļēāļāļี่āļŠุāļ āļั้āļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļŠีāļāļēāļ§āđāļāļŠāđāļāļĨ์āļāļŠāļĄāđāļāļĒāđāļĨāļ°āļĒุāđāļĢāļ āļŦāļāļูāļāļēāļ§āļāļāļāļāļĐัāļāļĢิāļĒ์āļู้āļāļĢāļāļĢัāļāļāļ§āļāļāļēāļ§ āļāļĢāļ°āļี่āļั่āļāļี่āļัāļāļุāļัāļāđāļ็āļāļŠāļēāļāļēāļāļāļāļิāļิāļāļ ัāļāļāļŠāļāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิ āđāļĨāļ°āļ§ัāļāļัāļāđāļāļีāļĒ์āļี่āđāļื่āļāļĄāļัāļāļ้āļ§āļĒāļāļēāļāđāļิāļāļูāļŦิāļāļ่āļēāļĄāļāļĨāļēāļāļ้āļāļĨีāļĨāļēāļ§āļี
āļĒāļāļāđāļāļēāļั้āļāļŠāļēāļĄāļĒāļāļāļĄีāļŠ่āļ§āļāļāļĢāļ°āļāļāļāļ่āļēāļāļัāļāđāļ āļĒāļāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāđāļ็āļāļี่āļั้āļāļāļāļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļ āļĢāļ§āļĄāļึāļāļāļĢāļ°āļี่āļั่āļāđāļāļāļĢāļ ูāļĄิāđāļāđāļĢāļāļ์āđāļĨāļ°āļŦ้āļāļāļิāļิāļāļ ัāļāļ์āļี่āļัāļāđāļŠāļāļāļŠิ่āļāļāļāļāđāļี่āļĒāļ§āļัāļāļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 4 āđāļĨāļ°āļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 5 āļĒāļāļāļāļĨāļēāļāļāļĢāļ°āļัāļāļ้āļ§āļĒāļāļĢāļ°āļāļēāļุāļāļāļĄāđāļāļāļĢ āđāļāļีāļĒ์āļŠีāļāļēāļ§āļŠูāļāļี่āļĄāļāļāđāļŦ็āļāđāļ้āļāļēāļāđāļāļāļุāļāļุāļāđāļāđāļĄืāļāļ āļŠ่āļ§āļāļĒāļāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāļāļืāļāļ§ัāļāļāļĢāļ°āđāļ้āļ§ āļ§ัāļāļāļĢāļ°āļāļģāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļี่āļŠāļĢ้āļēāļāđāļ็āļāđāļāļāļāļģāļĨāļāļāļāļāļēāļāļĒ่āļāļĄāļāļāļāļ§ัāļāļāļĢāļ°āļĻāļĢีāļĢัāļāļāļĻāļēāļŠāļāļēāļĢāļēāļĄāđāļāļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āđāļāļĒāļĄีāļāļĢāļ°āļāļĢāļēāļāļ์āđāļāļāļŠāđāļāļĨ์āļāļāļĄāļāļĒู่āđāļีāļĒāļāļ้āļēāļ āļāļēāļĢāđāļิāļāđāļื่āļāļĄāļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļĒāļāļāđāļāļēāļืāļāļāļ§āļēāļĄāđāļāļĨิāļāđāļāļĨิāļāļāļĢึ่āļāļŦāļึ่āļāļāļāļāļāļēāļĢāļĄāļēāđāļี่āļĒāļ§ āļ§ิāļ§āļāļ°āļ่āļāļĒ āđ āđāļิāļāļāļāļāđāļŦāļืāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļ āļี่āļĢāļēāļāļĨุ่āļĄāđāļĄ่āļ้āļģ āđāļĨāļ°āļ ูāđāļāļēāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļ āđāļĨāļ°āđāļāđāļ้āļēāļี่āļāļēāļāļēāļĻāđāļ่āļĄāđāļŠ āļุāļāļāļ°āļ่āļēāļāļ ูāļĄิāļĻāļēāļŠāļāļĢ์āļั้āļāļŦāļĄāļāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļี้āđāļ้āļāļēāļāļāļāļั้āļ
āđāļĢื่āļāļāļāļิāļัāļิāļ็āļ่āļēāļĒ āđ āļุāļāļāļ°āđāļิāļāļึ้āļāļāļēāļĄāļāļēāļāļูāļŦิāļāļŦāļĢืāļāļั่āļāļĢāļāļĢāļēāļāļāļĢāļ°āđāļ้āļēāļāļāļēāļāđāļĨ็āļāļั่āļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāļ็āđāļ้ āļāļ§āļĢāđāļāđāļ่āđāļ้āļē āđāļāļĢāļēāļ°āļāļāđāļāļēāđāļĨ่āļāđāļ้āļ āđāļĨāļ°āļāļāļึāļāđāļี่āļĒāļāđāļāļĪāļูāļĢ้āļāļāļāļ°āļĢ้āļāļāļัāļāļĄāļēāļ āđāļื่āļāđāļ§āļĨāļēāļŠัāļāļŠāļāļāļึāļāļŠāļēāļĄāļั่āļ§āđāļĄāļāļ้āļēāļāļĒāļēāļāļāļĄāļิāļิāļāļ ัāļāļ์āļāļĢ้āļāļĄāļัāļāļāļĄāļ§ิāļ§ āđāļĨāļ°āļāļāđāļŦ้āļāļĢิāļāļัāļāļัāļāļāļģāđāļืāļāļāđāļĢื่āļāļāļĨิāļ āđāļāļēāļ§ัāļāļĄีāļูāļāļĨิāļāđāļŠāļĄāļāļģāļāļ§āļāļĄāļēāļāđāļĨāļ°āđāļĄ่āļāļĨัāļ§āļāļāđāļĨāļĒ āļāļĒ่āļēāļืāļāļāļāļāļŦāļĨāļ§āļĄ āđ āļāļĒ่āļēāđāļŦ้āđāļŦ็āļāļāļēāļŦāļēāļĢ āļัāļāđāļāļĢāļĻัāļāļ์āđāļĨāļ°āļāļĨ้āļāļāđāļŦ้āđāļ่āļ āđāļĨāļ°āļāļĒ่āļēāđāļŦ้āļāļēāļŦāļēāļĢāļĨิāļ āļŠ่āļ§āļāļāļēāļāļāļĢāļ°āļāļāļĢāļีāļĢีāļāļĢāļ°āļāļģāļี āļึ่āļāļĄัāļāļัāļāļĢāļēāļ§āđāļืāļāļāļุāļĄāļ āļēāļัāļāļ์āļึāļāļĄีāļāļēāļāļĄ āļāļ°āļāļĢāļ°āļัāļāđāļāļั่āļ§āļั้āļāđāļāļēāđāļĨāļ°āļĄีāļāļĨุāđāļŦāļืāļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļ āļ้āļēāļ§āļēāļāđāļāļāļāļĢิāļāđāļŦ้āļāļĢāļāļัāļāļāļēāļāļี้āđāļ้ āļี่āļืāļāļāļēāļāļāļĨāļāļāļี่āļĒิ่āļāđāļŦāļ่āļี่āļŠุāļāļāļāļāđāļĄืāļāļ
āļ้āļģāđāļāļēāļŦāļĨāļ§āļ: āļ้āļģāđāļŦ่āļāđāļŠāļ
āļŦ่āļēāļāļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļāļēāļāđāļŦāļืāļāđāļĄ่āļี่āļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢ āļ āļēāļĒāđāļāļ ูāđāļāļēāļŦิāļāļูāļāļŠูāļāļĢāļēāļ§ 92 āđāļĄāļāļĢ āļืāļāļŠāļāļēāļāļี่āļี่āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļŦāļĨāļēāļĒāļāļāļĒāļāđāļŦ้āļีāļี่āļŠุāļāđāļāđāļāļāļĢāļุāļĢี āļั่āļāļืāļāļ้āļģāđāļāļēāļŦāļĨāļ§āļ āļุāļāļāļ°āđāļิāļāļĨāļāļัāļāđāļāļัāļāđāļ้āļēāđāļāđāļāđāļāļāļ้āļģāļāļāļēāļāđāļŦāļ่ āđāļĨāļ°āđāļĄื่āļāļŠāļēāļĒāļāļēāļāļĢัāļāđāļ้āļēāļัāļāļāļ§āļēāļĄāļĄืāļāđāļ้ āļุāļāļāļ°āļāļāļ§่āļēāđāļāļ้āļģāđāļ็āļĄāđāļāļ้āļ§āļĒāļāļĢāļ°āļุāļāļāļĢูāļ āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļĢ้āļāļĒāļāļāļ์ āđāļĢีāļĒāļāļĢāļēāļĒāđāļĨāļ°āļāļĢāļ°āļิāļĐāļāļēāļāļāļēāļĄāļāļāļāļ่āļēāļ āđ āļ่āļēāļāđāļāļāļี่āđāļื่āļāļĄāļัāļāļŠāļēāļĄāđāļāļ āļ่āļēāļĄāļāļĨāļēāļāļŦิāļāļĒ้āļāļĒāļี่āļŦ้āļāļĒāļĨāļāļĄāļēāļāļēāļāđāļāļāļēāļāļ้āļģ āļāļēāļāļั้āļ āļ้āļēāļุāļāļĄāļēāļูāļāđāļ§āļĨāļē āļ้āļģāļāļ°āđāļŠāļāļāļāļĨāļุāļāļēāļĒāļัāļāđāļ่āļāļัāļāļāļāļāļĄัāļ āđāļŠāļāđāļāļāļāļ°āļŠāļēāļāļĨāļāļĄāļēāļ่āļēāļāļ่āļāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāļāļāđāļāļāļēāļāļ้āļģāđāļ็āļāļĨāļģāđāļŠāļāļี่āļĄāļāļāđāļŦ็āļāđāļ้āļัāļ āđāļĨāļ°āļāļāļĨāļāļāļāļāļĢāļ°āļุāļāļāļĢูāļāļāļāļ์āļŦāļĨัāļ āļŠ่āļāļāđāļŦ้āļุ่āļāļĨāļ°āļāļāļāđāļĨāļ°āļŠีāļāļāļāļŠāļ§่āļēāļāļึ้āļāđāļāđāļāļāļี่āļ āļēāļāļ่āļēāļĒāđāļŦāļ āđ āļ็āđāļāļĢีāļĒāļĄāđāļāļุāļāđāļ§้āđāļĄ่āļāļ
āļ้āļģāđāļŦ่āļāļี้āđāļ็āļāļี่āđāļāļĢāļāļāļāļāļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 4 āļึ่āļāļāļĢāļāđāļ้āđāļ็āļāļี่āļāļิāļัāļิāļāļĢāļĢāļĄāđāļĨāļ°āļāļĢāļāđāļŦ้āļูāļĢāļāļ°āļāļĢāļ°āļุāļāļāļĢูāļāđāļāļĢāļēāļāļี่āļี่ āļ่āļāļĄāļēāļāļĢāļ°āļāļēāļāļŠāļĄāđāļ็āļāļāļĢāļ°āļุāļĨāļāļāļĄāđāļāļĨ้āļēāđāļ้āļēāļāļĒู่āļŦัāļ§ āļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 5 āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāđāļāļĢāļŠ āļāļĢāļāđāļŦ้āļŦāļĨ่āļāļāļĢāļ°āļุāļāļāļĢูāļāļāļāļ์āļŦāļĨัāļāļāļāļēāļāđāļŦāļ่āđāļ§้āļี่āļี่āđāļื่āļāļāļ§āļēāļĒāđāļ่āļāļĢāļ°āļāļĢāļĄāļāļāļāļēāļิāđāļāļĻāļĢ์āđāļĨāļ°āļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 3 āļāļ§āļēāļĄāđāļี่āļĒāļ§āļัāļāļัāļāļĢāļēāļāļ§āļāļĻ์āļี้āđāļāļāļืāļāđāļŦāļุāļāļĨāļี่āļ ูāđāļāļēāļĨูāļāļี้āļื่āļāļ§่āļēāđāļāļēāļŦāļĨāļ§āļ āđāļŠāļāļāļ°āļŠāļ§āļĒāļี่āļŠุāļāļั้āļāđāļ่āļ่āļ§āļāļŠāļēāļĒāđāļāļāļāļึāļāļ้āļāļ่āļēāļĒ āđāļĨāļ°āļ่āļēāļāļ āļēāļāļāļģāļāļ§āļāļĄāļēāļāļั้āļāđāļāļĄāļēāļ่āļ§āļāđāļืāļāļāļี่āļāļēāļāļēāļĻāđāļ่āļĄāđāļŠāļĢāļēāļ§āļุāļĄāļ āļēāļัāļāļ์āļึāļāđāļĄāļĐāļēāļĒāļ āđāļ่āļ้āļģāļ็āļĄีāļāļĢāļĢāļĒāļēāļāļēāļĻāļีāđāļāļุāļāļĪāļู āļี่āđāļิāļāđāļāļēāļĄีāļ§ัāļāļุāļāļāļ§ี āļ§ัāļāļี่āļูāđāļĨāļŠāļāļēāļāļี่āđāļŦ่āļāļี้āļāļĒู่ āļāļ§āļĢāđāļŠ่āļĢāļāļāđāļ้āļēāļี่āļĒึāļāđāļāļēāļ°āļีāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļัāļāđāļ āđāļ่āļāļāļēāļĒāļŠุāļ āļēāļ āđāļĨāļ°āļัāļāļ้āļēāļ§āļāļāļāļāļāļāļัāļ§āđāļāļāđāļŦ้āđāļ่āļāđāļĄื่āļāļāļĒู่āđāļāļĨ้āļĨิāļāļāļĢāļāļāļēāļāđāļ้āļē
āđāļĄืāļāļāđāļ่āļē: āļ§ัāļ āļูāļāļั้āļ āđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģ
āļāļĨัāļāđāļ้āļēāļĄāļēāđāļāļāļĨāļēāļāđāļĄืāļāļ āđāļŦ้āđāļĢิ่āļĄāļี่āļ§ัāļāļĄāļŦāļēāļāļēāļุāļ§āļĢāļ§ิāļŦāļēāļĢ āļ§ัāļāļี่āļāļēāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļēāļĢāļāļี่āļŠุāļ āļั้āļāļāļĒู่āļĢิāļĄāđāļĄ่āļ้āļģāđāļāļĒ่āļēāļāđāļĄืāļāļāđāļ่āļē āļāļĢāļēāļāļ์āļŠีāļāļēāļ§āļŦ้āļēāļĒāļāļāļāļāļāļ§ัāļ āđāļāļĒāļĒāļāļāļāļĨāļēāļāļŠูāļāļāļ§่āļē 40 āđāļĄāļāļĢ āđāļāļัāļāļี่āđāļĢีāļĒāļāļ§่āļēāļāļĢāļ°āļāļĢāļēāļāļ์āļŦ้āļēāļĒāļāļ āļĄāļāļāđāļŦ็āļāđāļ้āđāļŦāļืāļāļŦāļĨัāļāļāļēāļ้āļēāļāļāļēāļāļั่āļ§āļั้āļāđāļĄืāļāļ āđāļĨāļ°āļāļĨāļēāļĒāđāļ็āļāđāļŠ้āļāļāļāļāļ้āļēāļี่āļŠāļāļāļāļāļāđāļāļāļĢāļุāļĢี āļĢāļēāļāļāļāļāļ§ัāļāļĒ้āļāļāđāļāđāļ้āļŦāļĨāļēāļĒāļĻāļāļ§āļĢāļĢāļĐāļ่āļēāļāļĒุāļāļี่āđāļ้āļĢัāļāļิāļāļิāļāļĨāđāļāļĄāļĢ āđāļĨāļ°āļี่āļี่āļĒัāļāđāļ็āļāļี่āļี่āļีāļี่āļŠุāļāđāļีāļĒāļāđāļŦ่āļāđāļีāļĒāļ§āđāļāļāļēāļĢāļāļĄāļŠิ่āļāļี่āļ่āļēāļāļีāļĄืāļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāļึ้āļāļื่āļ āļั่āļāļืāļāļāļēāļāļูāļāļั้āļ āļĨāļ§āļāļĨāļēāļĒāļูāļāļั้āļāļāļāļāļĢāļ°āļุāđāļāļŠāļāđāļĨāļ°āļĻāļēāļĨāļēāļ่āļēāļ āđ āļี่āļี่āļĨāļ°āđāļีāļĒāļ āļĄีāļีāļ§ิāļ āđāļĨāļ°āļĒัāļāđāļ้āļĢัāļāļāļēāļĢāļูāđāļĨāđāļāļĒāļ่āļēāļāļ้āļāļāļิ่āļāļĄāļēāļāļāļึāļāļุāļāļ§ัāļāļี้ āļูāļāļั้āļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāļืāļāļāļĢāļ°āđāļāļีāļāļēāļāļ่āļēāļāļี่āļĒัāļāļĄีāļีāļ§ิāļ āļĄีāļāļēāļĢāļŠāļāļāđāļĨāļ°āļึāļāļāļāļัāļāđāļāļ§ัāļāļ่āļēāļ āđ āļāļāļāđāļĄืāļāļ āđāļĨāļ°āđāļĄื่āļāļุāļāđāļ้āđāļŦ็āļāļี่āļี่āđāļĨ้āļ§ āļุāļāļāļ°āđāļĢิ่āļĄāļŠัāļāđāļāļāđāļŦ็āļāļĄัāļāđāļāļั่āļ§āļั้āļāđāļĄืāļāļ
āļāļēāļāļ§ัāļāļĄāļŦāļēāļāļēāļุ āđāļŦ้āđāļิāļāđāļĨ่āļāļ่āļāđāļ āļ§ัāļāļāļģāđāļāļāđāļĨāļāļึ่āļāļāļĒู่āļŦ่āļēāļāđāļāđāļĄ่āđāļāļĨ āļĒัāļāļĢัāļāļĐāļēāļāļĢāļēāļāļ์āļĻิāļĨāļēāđāļĨāļāļŠāļĄัāļĒāļāļāļĄāļāļēāļāļĢāļēāļ§āļāļĢิāļŠāļ์āļĻāļāļ§āļĢāļĢāļĐāļี่ 12 āļึāļ 13 āđāļ§้ āđāļีāļĒāļāļŠāļāļ āđāļ็āļāļĨāļēāļāļŦāļ้āļē āđāļĨāļ°āđāļāļāļāļ°āđāļĄ่āļĄีāļāļāđāļĨāļĒ āđāļ็āļāđāļāļĢāļēāļāļŠāļāļēāļāļāļēāļĒุāļัāļāļัāļāļีāļี่āļั่āļāļāļĒู่āļāļĒ่āļēāļāđāļĄ่āđāļĢ่āļāļĢีāļāļ่āļēāļĄāļāļĨāļēāļāļāļāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļē āđ āļ§ัāļāđāļāļēāļ°āđāļ้āļ§āļŠุāļāļāļēāļĢāļēāļĄāđāļĨāļ°āļ§ัāļāļāļĨัāļāļāļĨāļēāļัāļĒāļāļ°āļāļāļāđāļāļāļāļāļĢัāļāļ§ัāļāļ้āļ§āļĒāļ āļēāļāļิāļāļĢāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļāļัāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāļูāļāļั้āļāļีāļāļĄāļēāļāļĄāļēāļĒ āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāđāļŦ่āļāļี่āļŠāļāļ āļāļĢāļ°āļĢāļēāļĄāļĢāļēāļāļิāđāļ§āļĻāļ์ āļŦāļĢืāļāļี่āđāļĢีāļĒāļāļัāļāļ§่āļēāļ§ัāļāļ้āļēāļāļืāļ āļŠāļĢ้āļēāļāļึ้āļāđāļāļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 5 āđāļāļŠāđāļāļĨ์āļĒุāđāļĢāļāļี่āđāļāļāđāļ่āļ āļั้āļāļāļĢāļ°āđāļื้āļāļāļŠีāđāļีāļĒāļ§āđāļĨāļ°āļัāļāđāļāđāļŦāļ่ āļั้āļāļāļĒู่āđāļāļāļĢิāđāļ§āļāļāļāļāļĄัāļāļāļēāļāđāļ้āļāļāļāđāļāļāļĨāļēāļāđāļĄืāļāļ āļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļŠāļāļēāļāļี่āļ่āļēāļ āđ āđāļŦāļĨ่āļēāļี้ āļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļ่āļēāđāļāļāļั่āļāđāļŦāļĨāļ°āļืāļāļŠิ่āļāļี่āļ่āļēāļŠāļāđāļ āļั้āļāļāļĢāļāļāđāļāļ āđ āļึāļāđāļāļ§āđāļĄ้āđāļ่āļē āđāļĨāļ°āļĢิāļĄāđāļĄ่āļ้āļģ āļี่āļืāļāđāļāļāļāļāļāļāļēāļĢāđāļี่āļĒāļ§āđāļāļāļ้āļē āđ āļัāļāļĢāļĒāļēāļāļŠัāļāļัāļ āļāļĨ้āļāļāļŠัāļāļัāļ§ āđāļĨāļ°āđāļĄ่āļĄีāļāļēāļĢāļēāļāđāļ§āļĨāļēāļāļēāļĒāļัāļ§ āļืāļāļุāļāļāļĢāļ์āļี่āļูāļāļ้āļāļ
āļŠāļēāļĄāļĢāļŠ: āļāļēāļŦāļēāļĢāđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļĨāļ°āļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļāļัāļāđāļĨื่āļāļāļื่āļ
āļĒูāđāļāļŠāđāļāđāļĄ่āđāļ้āļĄāļāļāļāļģāđāļŦāļ่āļāđāļĄืāļāļāļŠāļĢ้āļēāļāļŠāļĢāļĢāļ์āļ้āļēāļāļāļēāļŦāļēāļĢāđāļŦ้āđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļāļĢāļēāļ°āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļ āđāļ่āđāļāļĢāļēāļ°āļāļēāļŦāļēāļĢ āđāļĨāļ°āđāļŦāļืāļāļŠิ่āļāļื่āļāđāļāļืāļāļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļ āļัāļāļŦāļ§ัāļāļี้āļืāļāļŦัāļ§āđāļāļāļāļāđāļāļāļāļēāļĨāđāļāļāļāļāļāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ āļัāļāļĢāļāđāļāļāļēāļĄāļāļāļāļāļāļāļāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāđāļ้āļāļāļāđāļĄืāļāļ āļุāļāļāļ°āđāļŦ็āļāļ้āļāļāļēāļĨāļŠูāļāđāļĢีāļĒāļāļĢāļēāļĒāļāļĒู่āļุāļāļี่ āđāļĨāļ°āļ้āļģāļāļēāļĨāđāļāļāļāļี่āđāļ้āļāļēāļāļ้āļāļāļēāļĨāđāļŦāļĨ่āļēāļั้āļ āļั้āļāļุ่āļĄ āļŦāļāļĄ āđāļĨāļ°āļŦāļ§āļēāļāđāļāļāļāļēāļĢāļēāđāļĄāļĨ āļืāļāļāļēāļāļāļāļāļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļāļี่āļĄีāļĢāļēāļāđāļāļึāļāļĢāļēāļāļŠāļģāļัāļ āļāļāļĄāļึ้āļāļื่āļāļāļāļāđāļĄืāļāļāļืāļāļāļāļĄāļŦāļĄ้āļāđāļāļ āļŠัāļāļāļĒāļēāļāļāđāļ่āđāļĨāļ°āļāļ°āļิāļี่āļāļēāļĒāļัāļāļุ่āļ āđ āđāļāļāļēāļāđāļĨāļ°āļี๊āļāļั่āļ§āļั้āļāđāļĄืāļāļ āļĄีāļั้āļāđāļāļāđāļŠ่āđāļืāļāļ āļั่āļ§āđāļีāļĒāļ§ āļŦāļĢืāļāđāļĄ็āļāļัāļ§ āđāļิāļĄāļ้āļ§āļĒāļāļāļāļŦāļĒิāļāđāļĨāļ°āļāļāļāļŦāļĒāļāļ āļāļāļĄāđāļ่āđāļāļāļŠีāļāļāļāļี่āļŠืāļāļāļāļāļĄāļēāļāļēāļāļāļēāļĢāļāļĢัāļ§āđāļāļĢāļēāļāļŠāļģāļัāļāļี่āđāļ้āļĢัāļāļิāļāļิāļāļĨāđāļāļĢāļุāđāļāļŠ āļĨāļāļāļ่āļāļāđāļāļ้āļģāđāļื่āļāļĄāļ้āļģāļāļēāļĨāđāļāļāļ āđāļĨāļ°āļีāļāļัāļāļŠิāļāļāļĒ่āļēāļ āđāļĨ้āļ§āļุāļāļāļ°āđāļ้āļēāđāļāļ§่āļēāļāļģāđāļĄāļāļĢāļāļāļāļĢัāļ§āļāļēāļāļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āļึāļāļัāļāļĢāļāļĨāļāļĄāļēāđāļāļ§ัāļāļŦāļĒุāļāļŠุāļāļŠัāļāļāļēāļŦ์ āđāļĨāļ°āļัāļāļāļĨัāļāļ้āļēāļāļāļĢ้āļāļĄāļāļĨ่āļāļāļāļāļĄāļ้āļāļāļัāļāđāļ็āļĄāļ้āļēāļĒāļĢāļ
āļāļēāļŦāļēāļĢāļāļēāļ§āļ็āđāļิāļāļāļāļŠāļēāļĄāļĢāļŠāđāļีāļĒāļ§āļัāļ āđāļĄืāļāļāļี้āļāļģāļ้āļēāļ§āđāļ่āđāļ้āļĒāļāļāđāļĒี่āļĒāļĄāđāļāļĪāļูāļĢ้āļāļ āļ้āļēāļ§āđāļĒ็āļāļŦāļāļĄāļĨāļāļĒāđāļāļ้āļģāļāļāļāļĄāļ°āļĨิāļāļĢ้āļāļĄāđāļāļĢื่āļāļāđāļีāļĒāļāļĢāļŠāļŦāļ§āļēāļāđāļ็āļĄ āđāļ็āļāļāļēāļŦāļēāļĢāļี่āļĄีāļĢāļēāļāļāļēāļāļāļēāļ§āļĄāļāļāļี่āđāļāļāļĢāļุāļĢีāļึ้āļāļื่āļ āļĢ้āļēāļāļ๋āļ§āļĒāđāļี๋āļĒāļ§āđāļŠิāļĢ์āļāļ๋āļ§āļĒāđāļี๋āļĒāļ§āļี่āļĄีāļŠัāļĄāļัāļŠāļ้āļāļāļิ่āļāļāļāļāļ้āļģāļāļēāļĨāđāļāļāļāđāļĨāļ°āļāļĢิāļ āļŠ่āļ§āļāļāļģāđāļ āļāļĢิāļĄāļāļ°āđāļĨāļ็āđāļิāļĄāļāļēāđāļāļĨืāļ āļ้āļģāļāļĨāļē āđāļĨāļ°āļāļēāļŦāļēāļĢāļāļ°āđāļĨāļี่āļ้āļēāļāđāļŦāļĨāļĄ āļāļĢāļāļุāļāļี่āđāļĄ่āļ้āļģāđāļŦāļĨāļāļāļāļŠู่āļ่āļēāļ§ āļāļēāļĢāļิāļāļีāļี่āļี่āđāļ้āđāļิāļāđāļāļāđāļĄืāļāļāđāļāļĒāļāļĢāļĢāļĄāļāļē āđāļĨāļ°āļāļģāđāļāļ°āļāļģāļี่āļื่āļāļŠัāļāļĒ์āļāļāļāđāļĢāļēāļืāļ āđāļŦ้āļิāļāđāļāļี่āļี่āļāļāđāļĄืāļāļāļิāļāļัāļ āļāļĨāļēāļāđāļ้āļēāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļĄื้āļāđāļ้āļē āļĢ้āļēāļāļ๋āļ§āļĒāđāļี๋āļĒāļ§āļŠāļģāļŦāļĢัāļāļĄื้āļāļāļĨāļēāļāļ§ัāļ āđāļĨāļ°āļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļāļี่āļĒัāļāļุ่āļāļāļĒู่āļุāļāļāļĢั้āļāļี่āļ่āļēāļāļāļēāļāļāļāļĄ
āļāļāļāđāļāļāļāļāđāļĄืāļāļ: āļāļ°āļāļģ āļāļēāļĒāļั่āļ āđāļĨāļ°āđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļ
āļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļĄ่āđāļ้āļāļĒู่āļิāļāļāļ°āđāļĨ āđāļĨāļ°āļีāļ§ิāļāļāļēāļĒāļŦāļēāļāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļิāļāļึ้āļāļŦ่āļēāļāđāļāļāļēāļāđāļ้āļĢāļēāļ§āļāļĢึ่āļāļั่āļ§āđāļĄāļāļี่āļāļ°āļāļģ āļāļ°āļāļģāļืāļāđāļĄืāļāļāļāļēāļĒāļŦāļēāļāļĒāļēāļ§āļāļĢāļāļี่āļĄีāļ้āļāļŠāļāļāļ°āđāļĨāđāļĢีāļĒāļāļĢāļēāļĒ āđāļĨāļ°āđāļ็āļāļāļāļāļāļĢāļāļāļāļĢัāļ§āļāļāđāļāļĒ āļึāļāļัāļāđāļĨāļ°āļĢ่āļēāđāļĢิāļāđāļāļ§ัāļāļŦāļĒุāļāļŠุāļāļŠัāļāļāļēāļŦ์āđāļĨāļ°āļ§ัāļāļŦāļĒุāļāļัāļāļัāļāļĪāļāļĐ์ āđāļีāļĒāļāļŠāļāļāđāļāļ§ัāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļē āļĄีāđāļ้āļēāļี้āļāļēāļĒāļŦāļēāļāđāļĨāļ°āļĢ่āļĄāđāļĢีāļĒāļāļĢāļēāļĒ āļĢ้āļēāļāļāļēāļŦāļēāļĢāļāļ°āđāļĨ āļāļēāļĢāļี่āļĄ้āļēāļĢิāļĄāļŦāļēāļ āđāļĨāļ°āļāļēāļāđāļิāļāđāļĨีāļĒāļāļŦāļēāļāļี่āļāļģāđāļ§้āļŠāļģāļŦāļĢัāļāļั่āļāļัāļāļĢāļĒāļēāļāļĒāļēāļĄāđāļĒ็āļ āļี่āļี่āđāļĄ่āđāļ่āļŦāļēāļāļāļēāļĢ์āļี้āđāļĨāļ°āđāļĄ่āđāļ้āļāļĒāļēāļĒāļēāļĄāļāļ°āđāļ็āļ āļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāļัāļāļāļ°āļāļģ āļāļēāļĒāļŦāļēāļāđāļĨ็āļ āđ āļāļĒ่āļēāļāļŦāļēāļāđāļ้āļēāļŠāļģāļĢāļēāļ āļึ่āļāđāļāļĒāđāļ็āļāļี่āđāļāļĢāļāļāļāļāļĢāļēāļāļ§āļāļĻ์ āđāļĨāļ°āļŦāļēāļāļึāļāđāļีāļĒāļ āļี่āļĄีāļĢูāļāļั้āļāļāļāļēāļāđāļŦāļ่āļāļēāļāļ§āļĢāļĢāļāļāļีāđāļāļĒāļĒืāļāļāļĒู่āđāļāļāļ°āđāļĨ āđāļŦāļĄāļēāļ°āđāļ็āļāļāļĢิāļāļāļĢึ่āļāļ§ัāļāļŠāļāļēāļĒ āđ āļŠ่āļ§āļāļāļēāļāđāļ้āļāļāļāļāļ°āļāļģāļĨāļāđāļāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒāļืāļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāđāļŦ่āļāļี่āļŠāļēāļĄ āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļิāđāļ§āļĻāļ์āļĄāļĪāļāļāļēāļĒāļ§ัāļ āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāđāļĄ้āļŠัāļāļĢิāļĄāļāļ°āđāļĨāļāļāļāļĢัāļāļāļēāļĨāļี่ 6 āļŠāļĢ้āļēāļāđāļāļี āļ.āļĻ. 2466 āļĒāļāļื้āļāļŠูāļāļāļāđāļŠāļēāđāļื่āļāļĢัāļāļĨāļĄāļāļ°āđāļĨ āđāļ็āļāļŦāļึ่āļāđāļāļāļēāļāļēāļĢāļี่āļāļāļāļēāļĄāļี่āļŠุāļāļāļāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ
āļŠ่āļ§āļāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāļืāļāļีāļāļิāļĻāļŦāļึ่āļāđāļāļĒāļŠิ้āļāđāļิāļ āļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļāđāļĢิ่āļĄāļāļēāļāđāļิāļāđāļāļēāđāļĨāļ°āļāļāļāđāļāļึāļāļāļēāļĒāđāļāļāđāļĄีāļĒāļāļĄāļēāļĢ์ āļĄีāļั้āļāļ่āļēāļāđāļ็āļāļ้āļģ āļāļ°āđāļĨāļŦāļĄāļāļāļัāļāđāļĨื่āļāļāļื่āļāļี่āļāļ°āđāļิāļāļุ่āļāđāļāļĪāļูāļŦāļāļēāļ§ āļ้āļģāļāļ āđāļĨāļ°āļืāļāļ่āļēāļี่āļĒัāļāļĄีāļ้āļēāļāļ่āļē āļāļāđāļืāļāļ āđāļĨāļ°āđāļŠืāļāļี่āļāļāđāļŦ็āļāđāļ้āļĒāļēāļāļĄāļēāļ āļุāļāļĒāļēāļāļี้āļ้āļāļāļāļēāļĢāđāļ§āļĨāļēāļāļĒ่āļēāļāļ้āļāļĒāđāļ็āļĄāļŦāļึ่āļāļ§ัāļ āļ้āļāļāļāļāļāđāļ่āđāļ้āļē āđāļĨāļ°āđāļāļĪāļูāļāļāļ้āļāļāļĒืāļāļŦāļĒุ่āļāļ้āļēāļ āđāļāļĢāļēāļ°āļāļēāļāļื้āļāļี่āļāļēāļāļิāļ āļŠ่āļ§āļāļี่āđāļāļĨ้āđāļĄืāļāļāđāļ้āļēāļĄāļē āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļ้āļģāļāļēāļĨāđāļāļāļāļāļāļี่āļĢāļēāļ āļāļēāđāļāļĨืāļāļี่āļ้āļēāļāđāļŦāļĨāļĄ āđāļĨāļ°āļāļēāļĒāļั่āļāļ่āļēāļāļēāļĒāđāļĨāļ āļ็āđāļ็āļāļāļĢิāļāļāļĢึ่āļāļ§ัāļāļี่āđāļāļēāļāļ§่āļē āļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļ็āļāļāļēāļāļี่āļĒāļāļāđāļĒี่āļĒāļĄ āļ§ัāļāļŦāļึ่āļāđāļี่āļĒāļ§āļ§ัāļāļัāļāļ้āļģ āļ§ัāļāļ่āļāļĄāļēāđāļāļāļēāļĒāļŦāļēāļ āļ§ัāļāļัāļāđāļāđāļ้āļēāļ่āļē
āļāļēāļĢāđāļิāļāļāļēāļāļĄāļēāļึāļāđāļĨāļ°āļāļēāļĢāđāļิāļāļāļēāļāđāļāđāļĄืāļāļ
āļี่āļืāļāļŦāļึ่āļāđāļāđāļĄืāļāļāļ่āļēāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļāļāļāđāļāļĒāļี่āđāļิāļāļāļēāļāļĄāļēāļึāļāđāļ้āļ่āļēāļĒāļี่āļŠุāļāđāļāļĒāđāļĄ่āļ้āļāļāļิāļ āļĢāļāđāļāļŠāļēāļĒāđāļ้āļāļēāļāļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āļั้āļāļāļēāļāļŠāļāļēāļีāļāļĨāļēāļāļāļĢุāļāđāļāļāļāļ ิāļ§ัāļāļ์āđāļĨāļ°āļŠāļāļēāļีāļŦัāļ§āļĨāļģāđāļāļ āļāļāļāļี่āļŠāļāļēāļีāđāļāļāļĢāļุāļĢี āļึ่āļāđāļิāļāđāļāļึāļāđāļĄืāļāļāđāļ่āļēāđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāđāļ้āđāļĄ่āđāļāļĨ āđāļ้āđāļ§āļĨāļēāļĢāļēāļ§āļŠāļāļāļั่āļ§āđāļĄāļāļāļĢึ่āļāļึāļāļŠāļēāļĄāļั่āļ§āđāļĄāļāļāļĢึ่āļāļึ้āļāļāļĒู่āļัāļāļāļāļ§āļāļĢāļ āļĢāļāđāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāđāļĨāļ°āļĢāļāđāļĢ็āļ§āļĄีāļĢāļēāļāļēāļĒ่āļāļĄāđāļĒāļēāļāļĒ่āļēāļāđāļ้āļāļĢิāļ āđāļĄ้āđāļ่āļั้āļāļี่āļีāļāļ§่āļēāļ็āļĒัāļāļĢāļēāļāļēāļ้āļāļĒāļĄāļēāļāđāļĄื่āļāđāļีāļĒāļāļัāļāļĄāļēāļāļĢāļāļēāļāđāļ āđ āļĢāļāđāļāļĒāļŠāļēāļĢāđāļĨāļ°āļĢāļāļู้āļ§ิ่āļāļāļēāļāļŠāļāļēāļีāļāļāļŠ่āļāļŠāļēāļĒāđāļ้āđāļŦāļĄ่āđāļ้āđāļ§āļĨāļēāļĢāļēāļ§āļŠāļāļāļึāļāļŠāļēāļĄāļั่āļ§āđāļĄāļ āđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļัāļāļĢāļāļĨāļāļĄāļēāļāļēāļāļāļēāļāļŦāļĨāļ§āļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ 35 āđāļĨāļ°āļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ 4 āđāļ้āđāļ§āļĨāļēāļĢāļēāļ§āļŠāļāļāļั่āļ§āđāļĄāļāļŦāļēāļāļāļēāļĢāļāļĢāļēāļāļĢāđāļ็āļāđāļ āļŠ่āļ§āļāļ้āļēāļĄāļēāļāļēāļāļŦัāļ§āļŦิāļāļŦāļĢืāļāļāļ°āļāļģ āļĢāļāđāļāļ้āļāļāļิ่āļ āļĢāļāđāļāļĒāļŠāļēāļĢ āđāļĨāļ°āļĢāļāļŠāļāļāđāļāļ§āļ็āļāļģāđāļŦ้āļāļēāļĢāđāļิāļāļāļēāļāļŠั้āļ āđ āļึ้āļāđāļŦāļืāļāđāļ็āļāđāļĢื่āļāļāļ่āļēāļĒāđāļ่āļāļัāļ
āļ āļēāļĒāđāļāđāļĄืāļāļ āļŠิ่āļāļี่āļุāļāļāļĒāļēāļāđāļāļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āđāļิāļāļึāļāļัāļāđāļ้ āļั้āļāļŠāļāļēāļี āđāļĄืāļāļāđāļ่āļē āļ§ัāļāļĄāļŦāļēāļāļēāļุ āđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāļāļĒู่āđāļāļĨ้āļัāļāļŦāļĄāļ āļŠ่āļ§āļāđāļāļēāļ§ัāļāļāļĒู่āļŦ่āļēāļāđāļāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāđāļีāļĒāļāļั่āļāļĢāļāļŠั้āļ āđ āļุ๊āļāļุ๊āļāđāļĨāļ°āļĄāļāđāļāļāļĢ์āđāļāļ์āļĢัāļāļ้āļēāļāļāļēāđāļāļึāļāļ้āļģāđāļāļēāļŦāļĨāļ§āļāđāļĨāļ°āļ§ัāļāļ้āļēāļāļืāļāđāļ้ āļĢāļāļŠāļāļāđāļāļ§āļ§ิ่āļāļāļēāļĄāļāļāļāļŠāļēāļĒāļŦāļĨัāļ āđāļĨāļ°āļāļēāļĢāđāļ่āļēāļัāļāļĢāļĒāļēāļāļŦāļĢืāļāļĄāļāđāļāļāļĢ์āđāļāļ์āļāļ°āđāļิāļāļāļēāļāđāļāļŠู่āļāļēāļĒāļั่āļāđāļĨāļ°āļāļāļāļ āđāļāļĒāļ้āļāļāļŠāļ§āļĄāļŦāļĄāļ§āļāļัāļāļ็āļāļāđāļĨāļ°āļāļāļāđāļ่āđāļ้āļēāđāļāđāļืāļāļāļี่āļāļēāļāļēāļĻāļĢ้āļāļ āļŠ่āļ§āļāđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļ āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āļัāļāļĢāļāļāļĢ้āļāļĄāļāļāļัāļāļŦāļĢืāļāđāļāļัāļāļัāļ§āļĢ์āļ้āļāļāļิ่āļāļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāļŦāļĢืāļāļāļ°āļāļģ āđāļāļāļี่āļāļ°āļัāļāļĢāļāļāļāļāļāļāđāļāļุāļāļĒāļēāļāļ้āļ§āļĒāļัāļ§āđāļāļ
āļāļēāļāļēāļĻ āļĪāļูāļāļēāļĨ āđāļĨāļ°āļ่āļ§āļāđāļ§āļĨāļēāļี่āļāļ§āļĢāļĄāļē
āđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļิāļāļāļēāļĄāļัāļāļŦāļ§āļ°āļāļāļāļ่āļēāļ§āđāļāļĒāļāļāļāļāļ āđāļืāļāļāļี่āļāļēāļāļēāļĻāđāļĒ็āļāđāļĨāļ°āđāļŦ้āļāļั้āļāđāļ่āļĢāļēāļ§āļāļĪāļĻāļิāļāļēāļĒāļāļึāļāļุāļĄāļ āļēāļัāļāļ์āļืāļāļ่āļ§āļāļี่āļŠāļāļēāļĒāļี่āļŠุāļ āđāļ้āļēāļāļēāļāļ§ัāļāļāļēāļāļēāļĻāļŠāļāļื่āļāļāļĢิāļ āđ āļāļēāļĢāļีāļāđāļāļēāļŠāļāļēāļĒ āđāļĨāļ°āļāļ°āđāļĨāļŦāļĄāļāļāļāļ°āļāļĢāļēāļāļāļี่āļāļ°āđāļิāļāļุ่āļ āļŠ่āļ§āļāļĄีāļāļēāļāļĄāļึāļāļāļĪāļĐāļ āļēāļāļĄāļืāļāļĪāļูāļĢ้āļāļ āļี่āļืāļāļĪāļูāļāļāļāļ้āļēāļ§āđāļ่āđāļĨāļ°āļ้āļģ āđāļ็āļāļ่āļ§āļāļี่āļุāļāļ§āļēāļāđāļāļāļึ้āļāđāļāļēāļ§ัāļāđāļ่āđāļ้āļēāļāļĢู่āđāļĨāļ°āļāļĨ่āļāļĒāđāļŦ้āļāļĨāļēāļāļ§ัāļāđāļิāļāļ้āļēāđāļĨāļ°āļāļĒู่āđāļāļĢ่āļĄ āļāļāļāļ°āđāļĢิ่āļĄāļั้āļāđāļ่āļĢāļēāļ§āļāļĪāļĐāļ āļēāļāļĄāļŦāļĢืāļāļĄิāļุāļāļēāļĒāļāđāļāļāļāļึāļāļุāļĨāļēāļāļĄ āđāļāļĒāđāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāļĄัāļāđāļ็āļāļāļāļāļāļŦāļัāļāđāļ็āļāļ่āļ§āļ āđ āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļāļั้āļāļ§ัāļ āđāļĄ้āļ§āļāļāļāđāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļĨāļ°āļืāļāļ่āļēāļāļ°āļāļĢิāļāļัāļāļัāļāļĪāļูāļāļāđāļĨāļ°āļāļēāļāļื้āļāļี่āļิāļāļāļģāļāļēāļĢ āļ่āļēāļ§āđāļāļāļี้āđāļĄ่āđāļ้āđāļāļāļ่āļ§āļāļāļ°āđāļĨāļั่āļāļ่āļ§āļāļĒāļēāļ§āļāļēāļāđāļāļāļ่āļēāļ§āļāļāļāļĨ่āļēāļāđāļāļ่āļ§āļāļāļĨāļēāļĒāļĪāļูāđāļāđāļĄ้āļĢ่āļ§āļ āđāļ่āļāļ§āļĢāļāļĢāļ§āļāļŠāļāļāļŠāļ āļēāļāļ้āļāļāļิ่āļāļ่āļāļāļ§āļēāļāđāļāļāļĨāļāđāļĢืāļāļŦāļĢืāļāđāļāļāļēāļĒāļŦāļēāļāđāļŠāļĄāļ āđāļĄ่āļ§่āļēāļุāļāļāļ°āļĄāļēāđāļืāļāļāđāļŦāļ āļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļ āļั้āļāļ§ัāļ āļāļĨāļēāļ āđāļĨāļ°āļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļ āļ็āđāļี่āļĒāļ§āđāļ้āļุāļāđāļืāļāļāļāļĨāļāļāļั้āļāļี āļ§ิāļāđāļ็āļāļŠāļāļ้āļēāļāļĨ่āļēāļāđāļŠāļāļāļŠāļ āļēāļāļāļēāļāļēāļĻāļัāļāļุāļัāļāļāļāļāđāļāļāļĢāļุāļĢี āđāļŦ้āļุāļāđāļŦ็āļāļāļēāļāļēāļĻāļ§ัāļāļี้āļ้āļ§āļĒāļัāļ§āđāļāļ
āļ§ัāļāđāļĢāļ āđāļĨāļ°āļ§ัāļāļŦāļĒุāļāļŠุāļāļŠัāļāļāļēāļŦ์āđāļāļāļ้āļē āđ
āļ้āļēāļĄีāđāļ§āļĨāļēāļŦāļึ่āļāļ§ัāļ āđāļŦ้āđāļĢิ่āļĄāļี่āļāļĨāļēāļāđāļ้āļēāļāļĢ้āļāļĄāļัāļāļāļāļั้āļāđāļĄืāļāļ āļึ้āļāđāļāļēāļ§ัāļāđāļ่āđāļ้āļēāļāļāļ°āļี่āļāļēāļāļēāļĻāļĒัāļāđāļĒ็āļ āļĨāļāļĄāļēāļิāļāļ๋āļ§āļĒāđāļี๋āļĒāļ§āđāļĨāļ°āļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļāļĢāļāļāđāļĢāļ āđāļ้āļ่āļ§āļāļ้āļāļ่āļēāļĒāļี่āļ้āļģāđāļāļēāļŦāļĨāļ§āļāļāļāļ°āļี่āđāļŠāļāļāļģāļĨัāļāļŠ่āļāļāđāļ้āļēāļĄāļēāđāļāļ้āļģ āđāļĨāļ°āļิāļāļ้āļēāļĒāļี่āļ§ัāļāļĄāļŦāļēāļāļēāļุāđāļĨāļ°āļāļĢāļāļāđāļĄืāļāļāđāļ่āļēāđāļĄื่āļāđāļŠāļāļāļāļāļ§ัāļāđāļĢิ่āļĄāļุ่āļĄāļĨāļ āļ้āļēāļĄีāđāļ§āļĨāļēāļŠุāļāļŠัāļāļāļēāļŦ์ āđāļŦ้āđāļิ่āļĄāļ§ัāļāļี่āļŠāļāļāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļ°āļāļģāđāļĨāļ°āļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļิāđāļ§āļĻāļ์āļĄāļĪāļāļāļēāļĒāļ§ัāļ āđāļ้āļēāļĢิāļĄāļŦāļēāļ āļāļĄāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļ āļิāļāļāļēāļŦāļēāļĢāļāļ°āđāļĨāļĄื้āļāļāļĨāļēāļāļ§ัāļ āđāļĨāļ°āļāļĨัāļāđāļ้āļēāđāļĄืāļāļāđāļāļāļĨāļēāļāđāļĒ็āļ āļ้āļēāļĄีāļŠāļēāļĄāļ§ัāļ āđāļŦ้āļĒāļāļ§ัāļāļี่āļŠāļēāļĄāđāļŦ้āđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļāđāļĨāļ°āļāļāļāđāļิāļāļāļēāļāļั้āļāđāļ่āļĢุ่āļāļŠāļēāļ āđāļĨāļ°āļ้āļēāļุāļāļāļ°āļāļĒู่āļāļēāļāļāļ§่āļēāļั้āļ āļāļĒ่āļēāļāļี่āļัāļāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļ§āļāļģāļัāļāļĢāļ°āļĒāļ°āļĒāļēāļ§āđāļĢิ่āļĄāļāļģāļัāļāļĄāļēāļāļึ้āļ āđāļāļĢāļēāļ°āļŦāļĨāļāđāļŠāļ่āļŦ์āđāļĄืāļāļāļāļĢิāļāđāļāļĢāļēāļāļēāļāļāļิāļี่āļāļĒู่āđāļĄ่āđāļāļĨāļāļēāļāļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āļุāļāļāļ°āļāļāļ§่āļēāļĢูāļāđāļāļāļāļēāļĢāđāļ้āļีāļ§ิāļāļี่āļี่āđāļĢีāļĒāļāļ่āļēāļĒ āđāļ่āļēāđāļ็āļāļĢāļēāļĒāđāļืāļāļāđāļāļŦāļĢืāļāđāļāļĨ้āđāļĄืāļāļāđāļ่āļē āļัāļāļ่āļēāļĒāļี่āļāļĨāļēāļ āđāļ้āļĢāļāđāļ āđāļĨāļ°āđāļŦ้āļāļ°āļāļģāđāļ็āļāļāļēāļĒāļŦāļēāļāļāļāļāļุāļ āđāļŦ้āđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļāđāļ็āļāļ่āļēāļāļāļāļุāļ āļāļēāļĢāđāļ้āđāļ็āļāļĨูāļāļ้āļēāļāļĢāļ°āļāļģāļāļāļāļĢ้āļēāļāļ๋āļ§āļĒāđāļี๋āļĒāļ§āļŠัāļāļĢ้āļēāļāļี่āļี่ āđāļāļĨāļ§่āļēāļุāļāđāļ้āļēāđāļāđāļĄืāļāļāļี้āđāļĨ้āļ§
āļั่āļāļืāļāđāļāļāļĢāļุāļĢีāđāļāļāļāđāļāļ°āļāļģ āļั้āļāļāļĢāļ°āļĢāļēāļāļ§ัāļāļāļāđāļāļē āļ้āļģāđāļŦ่āļāđāļŠāļ āļ§ัāļāļูāļāļั้āļ āļāļāļĄāļŦāļ§āļēāļ āļāļēāļĒāļŦāļēāļ āđāļĨāļ°āļืāļāļ่āļē āļั้āļāļŦāļĄāļāļĢ้āļāļĒāđāļĢีāļĒāļāļัāļāļ้āļ§āļĒāđāļĄืāļāļāļĢิāļĄāļ้āļģāļี่āļĒัāļāļāļģāļāļēāļāđāļĨāļ°āđāļ้āļีāļ§ิāļāļāļāļāļĄัāļ āđāļāđāļāļŠāļ์āļ่āļ āđ āđāļāļāļāļāļāļĨ็āļāļāļี้ āđāļĢāļēāļāļ°āļŦāļĒิāļāđāļ่āļĨāļ°āđāļĢื่āļāļāļĄāļēāļĨāļāļĢāļēāļĒāļĨāļ°āđāļีāļĒāļ āļั้āļāđāļāļēāļ§ัāļ āļ้āļģ āļāļ°āļāļģ āđāļ่āļāļāļĢāļ°āļāļēāļ āļāļāļĄāđāļĨāļ°āļāļĨāļēāļ āđāļĨāļ°āļ้āļēāļāļāļิāļัāļิāļāļāļāļāļēāļĢāļāļģāļัāļāļี่āļี่āđāļŦ้āļāļēāļāļึ้āļ āļāļāđāļŦ้āđāļĢิ่āļĄāļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāļ่āļāļ āđāļĄืāļāļāļี้āļĢāļāļāļāļĒāļāļĒ่āļēāļāļāļāļāļ āļāļĒู่āđāļĨāļĒāļŦāļ้āļēāļ่āļēāļāļĢāļāđāļāļāļāļāđāļāđāļĄ่āđāļāļĨ āļĄāļēāđāļ็āļāđāļ§āļĨāļēāļāļēāļāđāļĨ้āļ§
About the Authors
We're Scott and Jay Riefler — we run a small, family-run condo business in Patong, Phuket, and spend our road trips hunting down the Thai towns we'd happily live in, then writing them up for Patong-Thailand.com. Phetchaburi stopped us in our tracks the first time we got off the train instead of passing through — the hill palace, the cave and those sweets will do that.
Comments
Post a Comment